تبلیغات
بصیرت313 - ضرورت طرح مباحث مهدویت 1
مقام معظم رهبری: انتظار یعنی قانع نشدن، قبول نكردنِ به وضع موجود زندگی انسان و تلاش برای رسیدن به وضع مطلوب، كه مسلم است كه این وضع مطلوب با دست قدرتمند ولی خدا حضرت حجت بن الحسن (عجل ا... تعالی فرجه الشریف و ارواحنا له الفداه) تحقق پیدا خواهد كرد. باید خود را به عنوان یك سرباز، به عنوان یك انسانی كه حاضر است برای آنچنان شرایطی مجاهدت بكند آماده كنیم. انتظار فرج معنایش این نیست كه انسان بنشیند، دست به هیچ كاری نزند، هیچ اصلاحی را وجهه همت خود نكند؛ صرفاً دل خوش كند به اینكه ما منتظر امام زمان (علیه السلام) هستیم!! اینكه انتظار نیست. انتظار، انتظار چیست؟ انتظارِ دست ماهر قدرتمند الهی ملكوتی است كه باید بیاید به وسیله خودِ همین انسانها، با كمك همین انسانها، سیطره ظلم را از بین ببرد و حق را غالب كند و عدل را در زندگی مردم حاكم كند و پرچم توحید را بلند كند و انسانها را بنده واقعی خدا بكند. ««آماده باید بود برای این كار»»

براستی آیا با خود اندیشیده ایم كه جای امام زمان (ارواحنا له الفداه) در زندگی ما، اهداف ما، سندهای چشم انداز، آموزش و پرورش، صدا و سیما، نهادهای دیگر و مهم تر از اینها در دل ما؛ كجاست و این امام مهربان چه جایگاهی در این موارد ذكر شده دارد؟! چرا امام زمان (علیه السلام) اینقدر غریب است؟؟ چرا؟ در قسمت نظرات، اندیشه خود را بنویسید

بازدید : مرتبه
تاریخ : پنجشنبه 2 تیر 1390

ضرورت طرح مباحث مهدویت

پیش از پرداختن به هر كارى، اگر ضرورت و بایستگى آن معلوم باشد، انسان براى انجام آن، انگیزه و نشاط لازم را پیدا مى كند.

وقتى سخن از مباحث «مهدویت» به میان مى آید، ممكن است سؤال شود: با وجود موضوعات بسیار و گوناگون كه در جهان علم و دانش وجود دارد و نیازهاى آدمى به دانش هاى مختلف و نیز محدودیت وقت و امكانات، چرا باید به مباحث مهدویت پرداخت؟

آیا مباحث مهدویت، مسائلى كاربردى است كه در زندگى روزمرّه تاثیرگذار باشد یا صرفاً بحث هایى است كه دانستن آنها بهتر از ندانستنش است؟ آیا كسانى كه از مهدویّت چیزى نمى دانند یا بسیار كم اطلاع اند، در زندگى و حیات دنیوى خود به بن بست گرفتار آمده اند؟ بنابراین ضرورت طرح معارف مهدویّت باید مورد بررسى دقیق قرار گیرد.

براى اثبات لزوم طرح این معارف، مى توان از ابعاد مختلف به این بحث نگاه نموده و بایستگى آن را از ابعاد و زاویه هاى گوناگون بررسى كرد.

بُعد اعتقادى

  بى تردید «اعتقاد» بنیان اصلى زندگى انسان است و آنچه در میدان عمل محقق مى شود، به ساختار اعتقادى مربوط است. اگر آدمى از اعتقادى صحیح و منطقى برخوردار باشد، در عمل گرفتار تناقض، بى هدفى و سردرگمى نخواهد شد و از همه فرصت هاى عمر خود، براى ساختن شخصیت انسانى و الهى اش بهره خواهد گرفت. البته این اعتقاد باید سازنده، حركت آفرین و هویّت بخش باشد و در همه فراز و نشیب هاى زندگى، مسیر درست و هموار را براى آدمى بگشاید.

  در فرهنگ دینى ـ قرآن و روایات شیعه و سنّى ـ بحث معرفت و شناخت امام و اعتقاد به او، از اهمیتى ویژه برخوردار است; به گونه اى كه در ردیف اصول اعتقادى; یعنى، توحید، نبوت و معاد شمرده شده است.

  در اینجا اهمیت شناخت امام از نظر اعتقادى، در انگاره هاى مختلف بررسى مى شود.


شناخت امام راه معرفت خدا

  نخستین و مهم ترین وظیفه انسان، شناخت پروردگار و آفریننده خویش است و تا شناخت او حاصل نشود، راهِ درست بندگى و اطاعت از او به روى انسان باز نخواهد شد.(1) به همین جهت در قرآن و روایات، مطالب فراوانى درباره لزوم «معرفت خدا» مطرح شده است.

  بعضى از آیات قرآن، به توصیف خدا و صفات گوناگون او پرداخته است و امامان معصوم نیز در روایات و دعاها و خطبه ها، به شكل گسترده از خدا و اوصاف او سخن گفته اند.(2)

  از نظرگاه روایات راه معرفت خدا و اوصاف او، شناخت اولیاى خدا و امامان معصوم(علیهم السلام) است; چون اینان مظهر اسما و صفات الهى و آینه جمال و جلال پروردگارند. معصومین انسان هاى كاملى اند كه خداوند آنان را خلیفه و نماینده خود در زمین قرار داده و اراده كرده است كه با آنان شناخته شود و از مسیر اطاعت آنها، اطاعت شود و ثواب و عقاب را نیز بر مدار اعتقاد و اطاعت آنان قرار داده است.

  وقتى از امام حسین(علیه السلام) درباره معرفت خدا و چگونگى آن سؤال شد; حضرت فرمود: «مَعْرِفَةُ اَهْلِ كُلِّ زَمان اِمامَهُمُ الَّذی یَجِبُ عَلَیْهِمْ طاعَتُهُ»;(3)«مراد از شناخت خدا، شناخت اهل هر زمانى نسبت به امام خویشتن است، آن امامى كه اطاعت او بر آنان واجب است».

  به عبارت روشن تر شناخت امام، طریق معرفت خدا است و انسان با شناخت امام و توجه به گفتار و دستورات او، مى تواند در جاده صحیح زندگى گام بردارد و به سعادتى كه خداوند براى او رقم زده، برسد. معرفت خدا بدون شناختِ كسى كه از جانب او سمت راهنمایى و راهبرى بندگان را دارد، امكان پذیر نیست.

  شیخ صدوق(ره) در تبیین حدیث یاد شده مى گوید: مراد این است كه مردم هر زمان بدانند، خداوند كسى است كه آنها را در هر زمان از امام معصوم خالى نگذاشته است. پس كسى كه عبادت كند خدایى را كه براى آنان حجت قرار نداده، پس غیر خدا را عبادت كرده است.(4)

1. ر.ك: شیخ كلینى، كافى، ج 8، ص 247، ح 347.

2. براى بررسى اوصاف الهى در قرآن ر.ك: فهرست موضوعى «تفسیر نمونه» براى نگاه به روایات ر.ك: «میزان الحكمه» ذیل كلمه «اللّه».

3. شیخ صدوق، علل الشرایع، ج 1، ص 9، ح 1.

4. همان.



شناخت امام، شرط اسلام واقعى

  شیعه و سنّى به اتفاق از پیامبر اسلام نقل كرده اند:

  «...وَ اَنَّ مَنْ ماتَ وَ لَمْ یَعْرِفْ اِمامَ زَمانِهِ ماتَ مِیتَةً جاهِلیَّةً»;(1) «و هر آینه هر كس بمیرد و حال آنكه امام زمان خود را نشناخته باشد، به مرگ جاهلیت مرده است».

  بر این اساس شناخت امام شرط اسلام است و اگر كسى بى شناخت امام بمیرد، گویا از اسلام بى بهره بوده است; هر چند مناسك و اعمال اسلامى را انجام داده باشد. «امامت» شاهراه بندگى خدا است و آن كه در این صراط مستقیم قرار گرفته، كارها و اعمالش در مسیر درست، منطقى و عاقبت به خیرى واقع شده است; وگرنه آن اعمال ره به جایى نبرده و كمالى براى او نخواهد آورد. امامت ستون اصلى خیمه اسلام است كه اعمال اسلامى وابسته به آن است.

1. شیخ صدوق، كمال الدینوتمام النعمة، ج 2، ص 409، ح 9 و قریب به این مضمون ر.ك: صحیح بخارى، ج 5، ص 13; صحیح مسلم، ج 6، ص 21 و 22; ابن ابى الحدید، شرح نهج البلاغه، ج 9، ص 155; مسند ابى داود، ص 259; حلیة الاولیاء، ج 3، ص 244; مستدرك حاكم، ج 1، ص 77; ینابیع المودة، ص 117.


شرط قبولى اعمال، پذیرش ولایت

مسأله «ولایت امامان» چنان جایگاهى دارد كه در روایات گوناگون، پذیرش همه اعمال منوط به آن شده است: امام صادق(علیه السلام) پیشواى ششم شیعیان در این باره مى فرماید:

  «لایقبلُ اللّهُ مِنَ العِبادِ عَمَلا اِلاّ بِمَعْرِفَتِنا»;(1)«خداوند از بندگان عملى را نمى پذیرد، مگر به معرفت و شناخت ما».

  براساس این روایات همه اعمال انسان، در ظرف معرفت و آگاهى او نسبت به امام زمان، ارزش مى یابد.

1. كافى، ج 1، باب نوادر، ص 143، ح 4.


بایستگى شناخت ولى نعمت

  «امام» واسطه فیض الهى است و آنچه از نعمت ها به عالم وجود مى رسد، به واسطه وجود او است و در این میان انسان ها نیز به واسطه وجود او، از انواع نعمت هاى الهى بهره مند مى شوند. امام هم در «تشریع» واسطه است و هم در جنبه تكوین:

  «بیمنه رزق الورى و بوجوده ثبتت الارض والسماء»;(1) «به بركت او به خلق روزى مى رسد و به واسطه وجود او زمین و آسمان پابرجاست».

  در فرمایش از امام هادى(علیه السلام) است كه وقتى مى خواهید امامى را زیارت كنید اینگونه بگویید:

  «...بكم فتحَ اللّهُ وَ بِكُم یَخْتِمُ وَ بِكُم یُنَزِّلُ الغَیْثَ وَ بِكُم یُمْسِكُ السَّماء أنْ تَقَعَ عَلى الارضِ اِلاّ بِاِذنِهِ»;(2)«به واسطه شما خدا آغاز كرد و به شما پایان مى دهد و به وسیله شما باران را فرو مى فرستد و به واسطه شما نگه مى دارد آسمان را كه بر زمین نیفتد، جز به اذن او».

  پیامبر(صلى الله علیه وآله) مى فرماید: «یا عَلىُ! لَولا نحنُ ما خَلَقَ اللّهُ آدمَ وَلا حَواءَ وَلا الجَنَةَ وَلا النّارَ وَلا السَّماءَ وَلا الارضَ»;(3) «اى على! اگر ما نبودیم، خدا نه آدم و نه حوّا را مى آفرید و نه بهشت و نه جهنم را و نه آسمان و نه زمین را».

  آیا این خلاف ادب نیست كه ما درباره بسیارى از امور ـ كه تأثیر چندانى در زندگى ما ندارد ـ آگاهى و اطّلاع داشته باشیم; ولى از ولى نعمت خود بى خبر باشیم؟!

1. مفاتیح الجنان، دعاى عدیله.

2. شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج 2، ص 615، ح 3213.

3. علل الشرایع، ج 1، ص 5، ح 1; كمال الدین و تمام النعمة، ج 1، ص 254، ح 4.


امامت، سفارش پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله)

  در روایتى از شیعه و سنى آمده است كه رسول گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) فرمودند: «اِنّی تارِكُ فیكُمُ الثَقَلَینِ كِتابَ اللّهِ وَ عِتْرتی اَهْلَ بَیتی ما اِنْ تَمَسَكتُم بِهِما لَنْ تَضِلوا بَعدی اَبَداً...».(1)

  برابر این فرمایش مسلمین مأمور شده اند همان گونه كه به قرآن متمسك مى شوند، به خاندان پیامبر(صلى الله علیه وآله) و ائمه هدى(علیهم السلام) نیز تمسك جویند تا در مسیر هدایت قرار گیرند. و این ضامن سعادت ابدى آنان است. روشن است كه تمسّك به قرآن، بدون فهمیدن محتواى آن معنا ندارد و نیز تمسك به امامان معصوم(علیهم السلام) بدون معرفت و آگاهى به جایگاه رفیع و ویژگى هاى منحصر به فرد آنان ـ كه الگوى بشریت اند ـ ممكن نیست. بنابراین از این جهت نیز معرفت و آگاهى به امام زمان(عج) لازم است.

  كوتاه سخن اینكه شناخت امام و حجت الهى. چنان مهم است كه در روایات فراوان بر آن  تأكید و به مسلمین سفارش شده است در این مسیر از خداى بزرگ استمداد كنند و پیوسته از او بخواهند كه راه معرفت حجت هاى الهى بر آنان گشوده شود. از امام صادق(علیه السلام) نقل است كه بهترین دعا براى دوران غیبت آخرین حجت الهى چنین است:

  «اللهم عَرِّفْنى نَفْسَك فَاِنَّك اِنْ لَم تُعَرِّفنى نفسَك لَمْ اَعْرِف نَبِیَّك. اللهم عَرِّفنى رسولك فَاِنَّك ان لم تُعَرِّفنى رسولك لَمْ اَعرف حُجَّتك اللهم عَرِّفنى حجتك فَاِنَّك ان لم تعرفنى حجتك ضللت عن دینى».(2)

1. ر.ك: كمال الدینوتمام النعمة، ج 1، ص 279; عیون اخبارالرضا(علیه السلام)، ج 2، ص 62; امالى طوسى، ص 161 و...

2. كافى، ج 1، ص 337، ح 5.


منبع:سایت آموزش مجازی مرکز تخصصی امامت و مهدویت قم





طبقه بندی: مهدویت،  اهل بیت (علیهم السلام)،  مذهبی، 
برچسب ها: ضرورت طرح مباحث مهدویت، ضرورت طرح مباحث مهدویت1، ضرورت طرح مباحث مهدویت 1، طرح مباحث مهدویت، آموزش مجازی مهدویت، مهدویت، موعود، موعودعصر، امام زمان، امام عصر، امام مهدی، بصیرت، بصیرت313، امامت، امامت و مهدویت، مرکزتخصصی مهدویت، آموزش مجازی، بُعد اعتقادى، شناخت امام راه معرفت خدا، راه معرفت خدا، خداشناسی، امام، شناخت امام، شرط اسلام واقعى، شناخت امام و شناخت خدا، بایستگى شناخت ولى نعمت، سفارش پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله)، امامت سفارش پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله)، بصیرت 313،
ارسال توسط محمدمهدی
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نظر سنجی
با تأملی در خود درمی یابیم هنوز نسبت به حقوقی که امام زمان (علیه السلام) بر ما دارد، همچنان غافل هستیم. شما این علتها را در چه چیزهایی میدانید؟







صفحات جانبی
دوستان ما
امکانات جانبی
لینک باکس مذهبی قافله
لینک باکس مذهبی بکا

شارژ ایرانسل

قالب وبلاگ

اخبار سینما

خرید پستی

خرید اینترنتی